پيرو سوء استفاده مكرر برخي شركتها از مطالب و اطلاعات اين وب سايت، به اطلاع مي رساند كه اين وب سايت متعلق به گروه بين المللي مشاوره اي شريف (شركت پويا انديشان) مي باشد و هيچ نمايندگي به نام غير ندارد. لطفا جهت دريافت هرگونه خدمات صرفاً از طريق شماره هاي مندرج در اين وب سايت اقدام نماييد

 

پيرو سوء استفاده مكرر برخي شركتها از مطالب و اطلاعات اين وب سايت، به اطلاع مي رساند كه اين وب سايت متعلق به گروه بين المللي مشاوره اي شريف (شركت پويا انديشان) مي باشد و هيچ نمايندگي به نام غير ندارد. لطفا جهت دريافت هرگونه خدمات صرفاً از طريق شماره هاي مندرج در اين وب سايت اقدام نماييد

ثبت نام كاربر ورود به سايت

 جستجو

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 

 

 

 
کهکشانها
 
دو اختر شناس طبقه بندی هابل  را تشریح می کنند
برای اولین بار دو اخترشناس توضیحاتی در مورد اشکال مختلف کهکشانها در گیتی ارایه کردند. این دو دانشمند به نامهای آندوبنسون از موسسه علوم کالیفرنیا (Caltech) و دکتر نیک دیوروکس از دانشگاه ایمبری ریدل آریزونا، سیر تکاملی کهکشانها را- از جهان نخستین سیزده میلیارد سال پیش تا امروز- مورد بررسی قرار دادند.
کهکشانها مجموعه ای از ستارگان،گازها و غبار اند که غالب ترکیب جهان هستی را بوجود آورده اند. کوچکترینشان میلیون ها و بزرگترین آنها میلیون ها میلیون (یک تریلیون) ستاره را شامل می شوند.
برای اولین بار اختر شناس آمریکایی،ادوین هابل در سال 1930 میلادی کهکشانها را طبقه بندی کرد که تا بدین روز به « طبقه بندی هابل» معروف است.بنابر طبقه بندی وی،کهکشانها بر سه گونه اند؛کهکشانهای مارپیچی که در آنها بازوهایی وجود دارد که از یک نقطه متورم قوسی شکل مرکزی به بیرون کشیده می شوند،نوع دوم، کهشکشانهای ماپیچی بسته اند که دارای میله های بزرگتری اند که از مرکز به بیرون کشیده می شوند و بالاخره نوع سوم که کهکشانهای بیضوی نام دارند.در این نوع کهکشانها ستاره ها بدون هیچ میله یا قوسی در یک نقطه از فضا پراکنده اند. برای مقایسه،کهکشان ما- راه شیری- بین دو تا چهار صد هزار میلیون ستاره داشته و بر اساس طبقه بندی هابل به عنوان یک کهکشان مارپیچی بسته شناخته می شود.
 
توضیح طبقه بندی هابل کمی دشوار به نظر می رسد. هر گونه مختلف به طور روشن از یک سیر تکاملی مجزا مشتق می شود،اما تا کنون هیچ توضیح روشنی موجب اقناع دانشمندان در این مورد نشده است.
بنسون و دیوروکس اطلاعات جمع آوری شده از (2MASS) از طریق اشعه را با ابر رایانه مدل GALFORM شان ترکیب ساختند تا بتوانند به بازآفرینی تاریخ سیزده میلیارد سالی گیتی نایل آیند. شگفتی در این بود که محاسبات آنها نه تنها اشکال مختلف کهکشانها را بازآفرینی کرد بلکه حتی تعداد آنها را نیز نمایان ساخت.
دیوروکس می گوید:« ما کاملا مبهوت شدیم که مدل ما هم فراوانی و هم تنوع کهکشانها را به طور بسیار دقیق نشان داد»، بنسون در ادامه می افزاید:« این اتفاق به واقع اطمینان من به این مدل را بسیار بالا برد»
مدل این دو اختر شناس توسط «ماده تاریک لامبدا» پیکر بنده شده و خود مهر تاییدی بر این مدل از گیتی است. لامبدا انرژی تاریک مرموزی است،که باور بر ای این است که 72 درصد از کل کیهان را تشکیل داده، به همراه ماده تاریک سرد که 23 درصد مابقی را بوجود می آورد و تنها 4 درصد دیگر کیهان ماده مشابه مرئی یا «ماده باریونیک» را شامل می شود که ستارگان و سیارات سایر کهکشانها رامی سازد.
چنانکه متصور است،کهکشانها درهاله های بسیار بزرگی از ماده تاریک جاسازی شده اند و بنسون و دیوروکس معتقدند که این برای سیر تکاملی شان بسیار حیاتی است. مدل آنها نشان می دهد که تعداد ادغام بین این هاله ها و کهکشانها نتیجه نهایی را در بر دارد و از آنجائیکه در کهکشانهای قوسی چنین چیزی اصلا مشاده نشده، در عوض کهکشانهای بیضوی نتیجه چنین ادغامی اند.
کهکشان مارپیچی بسته ما- راه شیری- نشان می دهد که شاهد تاریخ تکاملی پیچیده ای بوده، با تنها چند تصادم کوچک و حداقل یک حادثه در محلی که قوس داخلی برای ایجاد میله ی مرکزی بزرگتر در هم می ریزد.
دیوروکس می گوید:« این یافته های جدید مسیر روشنی پیش پایمان برای تحقیقات می گذارد. حال هدف ما مقایشه پیش گویی های مدل مان با کهکشانهای دوری است که با تصاویر گرفته شده توسط تلسکوپ هابل و تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST)که به زودی به فضا خواهد رفت انجام خواهیم داد».
پی نوشت ها:
1.        Dr. Andrew Benson
2.        Dr. Nick Devereux
3.        2MASS:TWO MICRON ALL SKY SURVEY
4.        JWST:JAMES WEBB SPACE TELESOPE
 
منبع www.sciencedaily.com :
 
 
 
 
 
 

 

 
کهکشانها
 
دو اختر شناس طبقه بندی هابل  را تشریح می کنند
برای اولین بار دو اخترشناس توضیحاتی در مورد اشکال مختلف کهکشانها در گیتی ارایه کردند. این دو دانشمند به نامهای آندوبنسون از موسسه علوم کالیفرنیا (Caltech) و دکتر نیک دیوروکس از دانشگاه ایمبری ریدل آریزونا، سیر تکاملی کهکشانها را- از جهان نخستین سیزده میلیارد سال پیش تا امروز- مورد بررسی قرار دادند.
کهکشانها مجموعه ای از ستارگان،گازها و غبار اند که غالب ترکیب جهان هستی را بوجود آورده اند. کوچکترینشان میلیون ها و بزرگترین آنها میلیون ها میلیون (یک تریلیون) ستاره را شامل می شوند.
برای اولین بار اختر شناس آمریکایی،ادوین هابل در سال 1930 میلادی کهکشانها را طبقه بندی کرد که تا بدین روز به « طبقه بندی هابل» معروف است.بنابر طبقه بندی وی،کهکشانها بر سه گونه اند؛کهکشانهای مارپیچی که در آنها بازوهایی وجود دارد که از یک نقطه متورم قوسی شکل مرکزی به بیرون کشیده می شوند،نوع دوم، کهشکشانهای ماپیچی بسته اند که دارای میله های بزرگتری اند که از مرکز به بیرون کشیده می شوند و بالاخره نوع سوم که کهکشانهای بیضوی نام دارند.در این نوع کهکشانها ستاره ها بدون هیچ میله یا قوسی در یک نقطه از فضا پراکنده اند. برای مقایسه،کهکشان ما- راه شیری- بین دو تا چهار صد هزار میلیون ستاره داشته و بر اساس طبقه بندی هابل به عنوان یک کهکشان مارپیچی بسته شناخته می شود.
 
توضیح طبقه بندی هابل کمی دشوار به نظر می رسد. هر گونه مختلف به طور روشن از یک سیر تکاملی مجزا مشتق می شود،اما تا کنون هیچ توضیح روشنی موجب اقناع دانشمندان در این مورد نشده است.
بنسون و دیوروکس اطلاعات جمع آوری شده از (2MASS) از طریق اشعه را با ابر رایانه مدل GALFORM شان ترکیب ساختند تا بتوانند به بازآفرینی تاریخ سیزده میلیارد سالی گیتی نایل آیند. شگفتی در این بود که محاسبات آنها نه تنها اشکال مختلف کهکشانها را بازآفرینی کرد بلکه حتی تعداد آنها را نیز نمایان ساخت.
دیوروکس می گوید:« ما کاملا مبهوت شدیم که مدل ما هم فراوانی و هم تنوع کهکشانها را به طور بسیار دقیق نشان داد»، بنسون در ادامه می افزاید:« این اتفاق به واقع اطمینان من به این مدل را بسیار بالا برد»
مدل این دو اختر شناس توسط «ماده تاریک لامبدا» پیکر بنده شده و خود مهر تاییدی بر این مدل از گیتی است. لامبدا انرژی تاریک مرموزی است،که باور بر ای این است که 72 درصد از کل کیهان را تشکیل داده، به همراه ماده تاریک سرد که 23 درصد مابقی را بوجود می آورد و تنها 4 درصد دیگر کیهان ماده مشابه مرئی یا «ماده باریونیک» را شامل می شود که ستارگان و سیارات سایر کهکشانها رامی سازد.
چنانکه متصور است،کهکشانها درهاله های بسیار بزرگی از ماده تاریک جاسازی شده اند و بنسون و دیوروکس معتقدند که این برای سیر تکاملی شان بسیار حیاتی است. مدل آنها نشان می دهد که تعداد ادغام بین این هاله ها و کهکشانها نتیجه نهایی را در بر دارد و از آنجائیکه در کهکشانهای قوسی چنین چیزی اصلا مشاده نشده، در عوض کهکشانهای بیضوی نتیجه چنین ادغامی اند.
کهکشان مارپیچی بسته ما- راه شیری- نشان می دهد که شاهد تاریخ تکاملی پیچیده ای بوده، با تنها چند تصادم کوچک و حداقل یک حادثه در محلی که قوس داخلی برای ایجاد میله ی مرکزی بزرگتر در هم می ریزد.
دیوروکس می گوید:« این یافته های جدید مسیر روشنی پیش پایمان برای تحقیقات می گذارد. حال هدف ما مقایشه پیش گویی های مدل مان با کهکشانهای دوری است که با تصاویر گرفته شده توسط تلسکوپ هابل و تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST)که به زودی به فضا خواهد رفت انجام خواهیم داد».
پی نوشت ها:
1.        Dr. Andrew Benson
2.        Dr. Nick Devereux
3.        2MASS:TWO MICRON ALL SKY SURVEY
4.        JWST:JAMES WEBB SPACE TELESOPE
 
منبع www.sciencedaily.com :
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
طبق قانون کپی رایت جمهوری اسلامی ایران کلیه حقوق این پورتال محفوظ و متعلق به مدیر آن می باشد.